محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 311

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

7 - اشعار از مكافات عمل غافل مشو 270 أنا من أهوى و من أهوى أنا 189 اى جاودان به صورت اعيان برآمده 52 اين عجب بين كه در محيط بقا 54 اى قوم به حج رفته كجائيد كجائيد 93 اى كه گويى بر يزيد و آل او لعنت مكن 155 با مريدان آن فقير محتشم 161 پنجهء در پنجهء خدا دارم 93 چون كه بىرنگى اسير رنگ شد 160 داستان پسر هند مگر نشنيدى 156 سوى كلّ خود رو ، اى جزو خدا 161 علم رسمى سر به سر قيل است و قال 105 غم مخور فردا شفيع تو منم 160 گاه باغ و گاه راغ و گاه سرو گاه گل 54 گاهى محمد بك شود 93 گر ولى زهرى خورد نوشى شود 24 ما جلوه‌گه جمال ياريم 54 ما گهى يونس و گهى حوتيم 54 هر لحظه به شكلى بت عيار برآمد 91